Перевод: с исландского на английский

с английского на исландский

a nail

  • 1 NAGLI

    * * *
    m. nail, spike (naglar í skipi).
    * * *
    a, m. [A. S. nægel; Engl. nail; Dan. nagle]:—a nail, spike; naglar í skipi, Skálda 192; eyri fyrir nagla hvern ok ró á, N. G. L. i. 100; hurðin brotnaði at nöglum, Ó. H. 117, passim; tré-n., járn-n., hestskó-n. ( a horseshoe-nail), Bs. i. 382: metaph., var-n., slá varnagla fyrir e-u, to take precaution:—a peg, þar vóru í naglar, þeir hétu regin-naglar, Eb. 10:—medic. the core of a boil, kveisu-n.
    COMPDS: naglafar, naglafastr.

    Íslensk-ensk orðabók > NAGLI

  • 2 NEGLA

    * * *
    (-da, -dr), v. to nail, fasten or stud with nails (A. negldi saman útihurð sína); negldar brynjur, studded mail-coats.
    * * *
    d, [nagli], to nail, N. G. L. i. 111, Fbr. 133, Hom. 103, Fms. v. 224, Sks. 707, Eb. 182, Sól. 65, Fb. i. 515, passim: to stud, negldar brynjur, Vkv. 6; ey-negld, hólm-negld, island-studded, holm-studded, an epithet of the sea, Eg. (in a verse), Edda (in a verse).

    Íslensk-ensk orðabók > NEGLA

  • 3 negla

    * * *
    (-da, -dr), v. to nail, fasten or stud with nails (A. negldi saman útihurð sína); negldar brynjur, studded mail-coats.
    * * *
    u, f. the bung to close a hole in the bottom of a boat which lets out the bilge-water.

    Íslensk-ensk orðabók > negla

  • 4 naglalakk

    nail-polish, nail-varnish

    Íslensk-ensk orðabók > naglalakk

  • 5 naglabursti

    Íslensk-ensk orðabók > naglabursti

  • 6 naglaskæri/-klippur

    Íslensk-ensk orðabók > naglaskæri/-klippur

  • 7 NAGL

    (gen. nagls, pl. negl), m. nail.
    * * *
    m., pl. negl, in mod. usage nögl, f., gen. naglar, pl. neglr. Fas. ii. 370 (paper MS.); [A. S. nagel; Engl. nail; O. H. G. nakal; Germ. nagel; Dan. negl; Lat. unguis; Gr. ὄνυξ]:—the nail, Edda 110; negl ok hár, Fms, vi. 402, Fb. ii. 375; nagl sinn, Art. 70; á nornar nagli, Sdm.; hans negl vóru svá sterkir, Bev. 20; blóð stökk undan hverjum nagli, … hann skóf nagl sinn, Fas. i. 285; þat skip er gört af nöglum dauðra manna, ef maðr deyr með úskornum nöglum, Edda 41; hár eða negl eða frauðafætr, used for witchery, N. G. L. i. 362; kart-nagl, Nj. 52.
    COMPDS: naglsrætr, naglæta.

    Íslensk-ensk orðabók > NAGL

  • 8 kvika

    f.
    1) the quick (under the nail or under a horse’s hoof);
    2) running fluid; yeast;
    3) kvika í nösum, polypus in the nostrils (?).
    * * *
    1.
    u, f. the quick under the nail or under a horse’s hoof, Bs. ii. 184, freq. in mod. usage.
    II. fermentation, swelling, of a fluid; eitr-kvikja, q. v.; ok af þeim kviku dropum kviknaði ok varð maims líkandi, Edda 4; see kvikva.
    2.
    að, to move, stir; hann kvikar ekki; this verb is freq. in mod. usage, but is not recorded in old writers.
    3.
    u, f. obstructions of the ducts in the nose, which used to be thought to be quick (i. e. live) worms; Vespasianus hafði kvikur í nösum, en þat mein kalla þeir ‘vespas,’ því var hann kallaðr Vespasianus, V. had ‘worms in the nose,’ which disease they call vespas, therefore he was called V. (sic), Post. (Unger) 155.

    Íslensk-ensk orðabók > kvika

  • 9 MERKJA

    * * *
    (-ta, -tr), v.
    1) to mark (m. eyra á fé);
    2) to mark, draw (hann var merktr eptir Þór, ok hefir hann hamar í hendi); ok m. á nagli nauð, and mark (the character) nauð on one’s nail;
    3) to mark, note, observe (síðan merkti hann þúfu þá, er griðkonan þerði á fœtr sína);
    4) to notice, perceive (merktu þeir at sólargangi, at sumarit munaði aptr til vársins);
    5) to show, indicate (merkti Sunnifa þat í þessu);
    6) to denote, signify, mean (vil ek, at þú segir drauminn ok hvat hann merkir).
    * * *
    ð, [mark], to mark, as a landmark, boundary; merkja um, to mark round, enclose, Stj. 409.
    II. to draw, of an image; hann var merkðr eptir Þór ok hefir hann hamar í hendi, Ó. H. 108: of letters, ok merkja á nagli Nauð, and mark (the character) Naud on one’s nail, Sdm. 7; blóðgar rúnir merkðar á brjósti, Sól. 6l; ok merkja ena löngu með stryki frá enum skömmu, Skálda 163.
    2. to mark, sign, note; hverr maðr skal m. hlut sinn, Grág. i. 37; vér skulum m. lið várt allt, gera herkuml á hjálmum várum ok skjöldum, Ó. H. 204: of sheep, merkja lamb (of the ears), Grág. i. 415; nú merkir hann þat annars manns marki, id.; þat er lögmark er eyru eru merkt á öllu fé, nautum, sauðum svínum, ok geitum, nema á fuglum, þar skal fitjar merkja, 416; dilkr ómerkðr, 417.
    3. to mark, note, observe; síðan merkði ( marked) hann þúfu þá er griðkonan þerði fætr sína á, Fms. i. 254; þú merkðu þeir at sólargangi ( observed) at sumarit munaði aptr til vársins, Íb. 7: ok hér er þó maðr, ok merki ek at því ( I infer it from the fact that) er hann kvíddi dauða, Niðrst. 1; þat er merkjanda, Hom. 65, H. E. i. 513.
    III. metaph. to mark; sumir eru tungulausir ok merkja ( beckon) allt af bendingu, Rb. 398; nú skal í þessu m. at hverr maðr er skyldr at sæma ok tigna konungligt nafn, Sks. 488; má þat at því merkja nökkut, Bs. i. 62:—to shew, merkði Sunnifa þat í þessu at hón treysti meirr almætti Guðs en veraldligum farar-beina, Fms. i. 226; þeir merkt hafa … at hug hafa, Hkv. 2. 22.
    2. to mark, denote, signify; þat merkir lærdóm þinn, Bs. i. 8, Anal. 177; maðr merkir kvikendi skynsamligt ok dauðligt, Skálda 174.

    Íslensk-ensk orðabók > MERKJA

  • 10 NADDR

    (-s, -ar), m. stud, nail.
    * * *
    m. a stud, nail; knébjargir með stálhörðum nöddum, Sks. 405; nadda á umgjörðinni, Fms. vi. 212; hann hnitar saman penninginn, ok eru tuttugu naddar á, Gísl. 14; nadda borð, a ‘stud-board’, poët. for a shield from its being ornamented with metal studs, see Fms. vii. 323: in poetry, nadda él, róg, as also nadd-él, -fár, -skúr, -regn, -hríð, -veðr, = a battle, Lex. Poët. nadd-göfugr, adj. ‘stud-glorious,’ an epithet of Heimdal, Hdl. 34, with reference to the beams of dawn (studs of light?); as an epithet of a giant, the father of Men-glöð, Gg. 14.

    Íslensk-ensk orðabók > NADDR

  • 11 nista

    * * *
    (-sta, -str), v.
    1) to pin, nail fast, esp. to pin with a weapon (þá var hann skotinn gaflaki í óstinn ok nistr svá við garðinn);
    2) to pierce (with a sword or spear).
    * * *
    1.
    t, erroneously proncd. nísta:—to pin, nail fast, esp. to pin with a weapon; sú (the arrow) nisti klæði hans við gólfit, Fms. i. 269; spjótið hafði nist allt saman fótinn ok brókina, Eb. 242; ok nisti hann svá dauðan út við borðinu, Sturl. iii. 66; ok nistir hann niðr við klakann, Finnb. 286; ok nistí hann við rist honum skjöldinn, Rd. 267; ok ætlaði at n. hann í gegnum við hallar-vegginn, Stj. 466; var hann skotinn gaflaki í óstinn ok nistr svo niðr við garðinn, Sturl. i. 112; ok nistir svá tunguna niðr við kverkrnar, Al. 77; ok nisti hann svá at öll námu staðar í hjartanu, Stj. 534; nist sverði, pierced with a sword, Lil. 56, cp. Líkn. 16. 32: the phrase, nístandi kuldi, piercing cold, not from gnísta, q. v.
    2.
    t, [from nesti, as gista from gestr], to provide with viands; ok nisti alia, N. G. L. i. 136; skal hann ok alla nista þá ef þess þarf viðr, ii. 352, v. l.; sá er úlfgi nistir, who never feeds (the wolf) never fights, Km. 22, see Lex. Poët. s. v.

    Íslensk-ensk orðabók > nista

  • 12 REKA

    * * *
    I)
    (rek; rak, rákum; rekinn), v.
    1) to drive (r. hesta, fé, svín, naut); r. aptr, to drive back; r. aptr kaup sín, to recall, cry off from one’s bargains; r. af (ór) landi, to drive out of the land, drive into exile; r. af höndum, r. burt, to drive away; r. flótta, to pursue a flying host;
    2) to compel (segir, hver nauðsyn hann rekr til); þér vegit víg þau, er yðr rekr lítit til, ye slay men for small cause;
    3) to perform, do; r. hernað, to wage war; r. erendi, to do an errand;
    4) to thrust, push violently (hann rak hann niðr mikit fall); r. aptr hurð, to fling the door to; r. hendr e-s á bak aptr, to tie one’s hands behind the back;
    5) various phrases, r. augu skygnur á e-t, to cast one’s eyes upon, see by chance; svá langt, at hann mátti hvergi auga yfir r., so far that he could not reach it with his eyes; r. minni til e-s, to recollect; r. upp hljóð, to set up a cry, utter a scream;
    6) r. nagla, hæl, to drive a nail, peg;
    7) impers., to be drifted, tossed (skipit rak inn á sundit); e-n rekr undan, one escapes (bað þá eigi láta Gretti undan r.); of a tempest, þá rak á fyrir þeim hríð, a storm rose upon them;
    8) with gen., to pursue, take vengeance for (ef þér rekit eigi þessa réttar, þá munu þér engra skamma r.);
    9) refl., rekast, to be tossed, wander (ek hefi rekizt úti á skógum í allan vetr); r. landa á milli, to go from one country to another; r. á e-m, to intrude oneself upon; r. eptir e-m, to accommodate oneself to a person; r. undan, to escape (ef Kjartan skal nú undan r.); rekast (vrekast) at virði, to quarrel over a meal.
    f. shovel, spade.
    * * *
    pres. rek, rekr; pret. rak, rakt (mod. rakst), rak, plur. ráku; subj. ræki; imper. rek, rektú; part. rekinn; originally vreka; [Ulf. wrikan = διώκειν, ga-wrikan = ἐκδικειν; A. S. and Hel. wrecan; Engl. wreak; O. H. G. rechan; Germ. rächen; Dan. vrage; Swed. vräka; Lat. urgere]:—to drive; reka hross, fé, svín, naut, to drive horses, cattle, Eg. 593, Fbr. 30, Nj. 118, 119. 264, Grág. ii. 327, 332, Gísl. 20. Fms. x. 269, 421, Lv. 47, Glúm. 342; reka burt, to expel, drive away, Fms. i. 70, x. 264; reka ór (af) landi, to drive into exile, Nj. 5, Eg 417; reka af höndum, to drive off one’s hands, drive away. Fms. vii. 27; rekinn frá Guði, Grág. ii. 167; reka djöfla frá óðum mönnum, Mar.; reka flótta, to pursue a flying host, Eg. 299, Hkr. i. 238.
    2. to compel; at því sem hlutr rak þá til, in turns, as the lot drove them to do, 625. 84; segir hver nauðsyn hann rekr til, Fms. x. 265; ér vegit víg þau er yðr rekr lítið til, Nj. 154.
    3. with prepp.; reka aptr, to drive back, repel, Ld 112: reka aptr kaup sín, to recall, make void, Nj. 32: to refute, N. G. L. i. 240:—reka fyrir, to expel, cp. Germ. ver-treiben, hann görði frið fyrir norðan fjall, ok rak fyrir vikinga, Ver. 45; þá vóru villumenn fyrir reknir, 54; fyrir reka argan goðvarg, Bs. i. 13 (in a verse):—reka út, to expel.
    II. to perform business or the like; reka hernað, to wage war. Fms. i. 105, xi. 91; reka eyrendi, Ld. 92; þat er lítið starf at reka þetta erendi. Eg. 408; reka sýslu, to transact business, Grág. ii. 332; reka hjúskap, to live in wedlock, H. E. i. 450.
    III. to thrust, throw, push violently; hann rak hann niðr mikit fall, Fms. i. 83; rak hann útbyrðis. Eg. 221; rak hann at höfði í soðketilinn, Nj. 248; Flosi kastaði af sér skikkluni ok rak í fang henni, 176: of a weapon, to run, hann rekr atgeirinn í gegnum hann, he ran it through his body, 115, 119, 264; hann rak á honum tálgu-kníf, stabbed him. Band. 14: reka fót undan e-m, to back the foot clean off, Sturl. iii. 6.
    2. reka aptr hurð, dyrr, to bolt, bar, Eg. 749, Fms. ix. 518; þeir ráku þegar aptr stöpulinn, viii. 247; hón rak lás fyrir kistuna, Grett. 159; reka hendr e-s á bak aptr, to tie one’s hands to the back, pinion, Fms. xi. 146.
    IV. various phrases; reka auga, skygnur á e-t, to cast one’s eyes upon, see by chance, hit with the eye, Ld. 154: svá langt at hann mátti hvergi auga yfir reka, so far that he could not reach it with his eyes, Fms. xi. 6; reka minni til, to remember, vi. 256, vii. 35 (of some never-to-be-forgotttn thing); reka fréttir um e-t, to enquire into, i. 73; reka sparmæli við e-n, Grett. 74; reka ættar-tölur (better rekja), Landn. 168, v. l.; reka upp hljóð, skræk, to lift up the voice, scream aloud; these phrases seem to belong to a different root, cp. the remarks s. v. rekja and réttr.
    V. to beat iron, metal; reka járn, Grett. 129 A (= drepa járn); reka nagla, hæl, saum, to drive a nail, a peg (rek-saumr); selrinn gékk þá niðr við sem hann ræki hæl, Eb. 272.
    VI. impers. to be drifted, tossed; skipit rak inn á sundit, Fms. x. 136; skipit rak í haf út, Sæm. 33; rak þangat skipit, Eg. 600; rekr hann (acc.) ofan á vaðit, Nj. 108:—to be drifted ashore, viðuna rak víða um Eyjar, hornstafina rak í þá ey er Stafey heitir síðan, Ld. 326; ef þar rekr fiska, fugla eðr sela, ef við rekr á fjöru … nú rekr hval, Grág. ii. 337; borð ný-rekit, Fs. 25; hann blótaði til þess at þar ræki tré sextugt, Gísl. 140; hafði rekit upp reyði mikla, Eb. 292; fundu þeir í vík einni hvar upp var rekin kista Kveldúlfs, Eg. 129:—e-n rekr undan, to escape, Nj. 155:—of a tempest, þá rak á fyrir þeim hrið (acc.), a tempest arose, Fs. 108; rekr á storma, myrkr, hafvillur, þoku, to be overtaken by a storm, … fog.
    VII. reflex. to be tossed, wander; ek hefi rekisk úti á skógum í allan vetr, Fms. ii. 59; görask at kaupmanni ok rekask landa í milli, 79; lítið er mér um at rekask milli kaupstaða á haustdegi, Ld. 312; ok ef Kjartan skal nú undan rekask ( escape), 222; at hann rækisk eigi lengr af eignum sínum ok óðulum, Fms. ix. 443; hann bað yðr standa í mót ok rekask af höndum óaldar-flokka slíka, Ó. H. 213.
    VIII. with gen. to wreak or take vengeance; þér hafit rekit margra manna sneypu ok svívirðinga, Fbr. 30; en áttu at reka harma sinna í Noregi, Fb. ii. 120: ok ef þér rekit eigi þessa réttar, þá munu þér engra skamma reka, Nj. 63; þér vilduð eigi eitt orð þola, er mæltt var við yðr, svá at þér rækit eigi, Hom. 32; frændr vára, þá er réttar vilja reka, Eg. 458; mjök lögðu menn til orðs, er hann rak eigi þessa réttar, Ld. 250; átru vér þá Guðs réttar at reka, Ó. H. 205.
    IX. part., þykki mér ok rekin ván, at …, all hope past, that …, Ld. 216. 2. rekinn = inlaid, mounted; öxi rekna, Ld. 288; hand-öxi sína ina reknu, Lv. 30; öxi forna ok rekna, Sturl. ii. 220, Gullþ. 20.
    3. a triple or complex circumlocution is called rekit; fyrst heita kenningar ( simple), annat tvíkennt ( double), þriðja rekit, þat er kenning at kalla ‘flein-brag’ orrostu, en þat er tvíkennt at kalla ‘fleinbraks-fur’ sverðit, en þá er rekit er lengra er, Edda 122; cp. rek-stefja.

    Íslensk-ensk orðabók > REKA

  • 13 aum-neglur

    more correctly anneglur, cp. the Engl. agnail, hangnail, or naugnail, Fél. ix. 192; the lunula unguium is in Icel. called anneglur, and so is the skin round the finger-nail, id.

    Íslensk-ensk orðabók > aum-neglur

  • 14 árétti

    n. [and árétta, tt], a thin wedge used to prevent a nail from getting loose, cp. Ivar Aasen.

    Íslensk-ensk orðabók > árétti

  • 15 geir-nagli

    a, m. the nail fastening a spear’s head to the shaft, Grett. 123, Gþl. 105, Fas. i. 239, Gísl. 11.

    Íslensk-ensk orðabók > geir-nagli

  • 16 gull-nagli

    a, m. a gold nail, Stj. 563. 1 Kings vi. 21.

    Íslensk-ensk orðabók > gull-nagli

  • 17 hest-skór

    m. a horse-shoe, Fms. ix. 55, 56. hestskó-nagli, a, m. a horse-shoe nail.

    Íslensk-ensk orðabók > hest-skór

  • 18 hnoð-saumr

    m. a clinching nail, rivet, Sks. 30.

    Íslensk-ensk orðabók > hnoð-saumr

  • 19 HRAMMR

    (-s, -ar), m. bear’s paw.
    * * *
    m. [cp. Goth. hramjan = to nail to the cross], that with which one clutches, a bear’s paw, Finnb. 248, Grett. 101, Ld. 52, Am. 17, Ver. 80, Fb. ii. 289: the palm of the hand, Edda (Gl.); whence hramm-þviti, a, m., poët. for gold, Höfuðl. 17.

    Íslensk-ensk orðabók > HRAMMR

  • 20 HREMMA

    (-da, -dr), v. to clutch.
    * * *
    d, [hrammr; Ulf. hramjan = σταυρουν, i. e. to nail to the cross; cp. O. H. G. ramen; Dan. ramme = to hit]:—to clutch, Bjarn. 12, Sturl. ii. 203, Fas. ii. 231, Or. 35: part. hremmdr, Sturl. iii. 90, 103.

    Íslensk-ensk orðabók > HREMMA

Страницы

См. также в других словарях:

  • Nail disease — or disorder Classification and external resources Onychia without granuloma ICD 10 L …   Wikipedia

  • Nail biting — Classification and external resources Fingers of a nail biter. ICD 10 F98.8 (ILDS F98.810) …   Wikipedia

  • Nail file — Nail files A nail file is a tool used to gently grind down and shape the edges of nails. They are often used in manicures and pedicures after the nail has been trimmed using appropriate nail clippers. Nail files may either be emery boards,… …   Wikipedia

  • Nail–patella syndrome — Classification and external resources Nail of a patient with nail patella syndrome ICD 10 Q …   Wikipedia

  • Nail Yakupov — Born October 6, 1993 (1993 10 06) (age 18) Nizhnekamsk, Tatarstan, Russia Height …   Wikipedia

  • Nail — (n[=a]l), n. [AS. n[ae]gel, akin to D. nagel, OS. & OHG. nagal, G. nagel, Icel. nagl, nail (in sense 1), nagli nail (in sense 3), Sw. nagel nail (in senses 1 and 3), Dan. nagle, Goth. ganagljan to nail, Lith. nagas nail (in sense 1), Russ. nogote …   The Collaborative International Dictionary of English

  • Nail ball — Nail Nail (n[=a]l), n. [AS. n[ae]gel, akin to D. nagel, OS. & OHG. nagal, G. nagel, Icel. nagl, nail (in sense 1), nagli nail (in sense 3), Sw. nagel nail (in senses 1 and 3), Dan. nagle, Goth. ganagljan to nail, Lith. nagas nail (in sense 1),… …   The Collaborative International Dictionary of English

  • Nail plate — Nail Nail (n[=a]l), n. [AS. n[ae]gel, akin to D. nagel, OS. & OHG. nagal, G. nagel, Icel. nagl, nail (in sense 1), nagli nail (in sense 3), Sw. nagel nail (in senses 1 and 3), Dan. nagle, Goth. ganagljan to nail, Lith. nagas nail (in sense 1),… …   The Collaborative International Dictionary of English

  • Nail — may refer to: Nail (anatomy), toughened keratin at the end of an animal digit Nail (beak), a plate of hard horny tissue at the tip of some bird beaks Nail (fastener), the pin shaped fastener used in engineering, woodworking and construction Nail… …   Wikipedia

  • Nail-tail wallaby — Nail tail wallabies Crescent Nail tail Wallaby Scientific classification Kingdom: Animalia …   Wikipedia

  • Nail'd — Developer(s) Techland Publisher(s) Deep Silver Engine …   Wikipedia

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
… Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»